Półkula mózgu

Łac. hemispherium cerebri - parzysta część kresomózgowia. Półkule oddziela szczelina podłużna mózgu (fissura longitudinalis cerebri), zaś połączenie nerwowe zapewnia ciało modzelowate. Każda z półkul zawiera zewnętrzną warstwę istoty szarej, zwanej korą mózgu oraz wewnętrzną warstwę istoty białej.

W strukturze makroskopowej półkul wyróżniamy powierzchnie: górno-boczną, przyśrodkową i dolną (podstawną) oraz brzegi: górny, dolno-przyśrodkowy i dolno-boczny. Powierzchnie półkul są pokryte bruzdami (sulci), które ograniczają zakręty (gyri). Bruzda środkowa i boczna występujące na powierzchni górno-bocznej półkul dzielą je na następujące parzyste płaty:

• płat czołowy - z ośrodkiem ruchowym i ruchowym mowy (ośrodek Broki)
• płat skroniowy - z ośrodkiem słuchu i czuciowym mowy (ośrodek Wernickiego)
• płat ciemieniowy - z ośrodkiem czucia oraz korą integrującą, doznania czuciowe, wzrokowe i słuchowe
• płat potyliczny - z ośrodkiem wzroku,

Na powierzchni przyśrodkowej półkul występuje także płat brzeżny (związany z uczeniem się i pamięcią). Dodatkowo jako szósty płat, wymienić należy znajdującą się w głębi bruzdy bocznej wyspę.

---